Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που κάποιες επιλογές της Μπάρσα προκαλούν ερωτηματικά και απορίες (ήπια η έκφραση) σε κάποιους από εμάς που δηλώνουμε φίλοι της. Για να μην μπούμε στη λογική του να παρουσιάσουμε λίστα γεγονότων, άλλωστε δεν ενοχλούν όλα όλους και στον ίδιο βαθμό, ας μείνουμε στις τελευταίες εξελίξεις. Αναπόφευκτα μπαίνει το υποκειμενικό στοιχείο του υπογράφοντος το κείμενο, κατανοητό να μη συμφωνούν όλοι με αυτή τη θεώρηση.
Κάποια στιγμή, μια δημοκρατικά εκλεγμένη διοίκηση, θα πρέπει να εξηγεί σε αυτούς που την εκλέγουν με ποιο σκεπτικό παίρνονται ορισμένες αποφάσεις. Πώς παίρνεται μια απόφαση για διεξαγωγή καμπ ακαδημιών στην κατεχόμενη Λευκωσία; Δεν καταλαβαίνει κανείς εκ των διοικούντων ότι αυτό θα προκαλέσει αντιδράσεις; Να δεχτούμε ότι κάποιοι στη διοίκηση δεν γνωρίζουν ή υποβάθμισαν τη σημασία όσων έχουν συμβεί και συμβαίνουν στην Κύπρο; Αν δεν γνωρίζουν με βάση την ιστορία, οφείλουν να γνωρίζουν τη στάση στο θέμα από πλευράς ΕΕ, ΟΥΕΦΑ και λοιπών διεθνών οργανισμών, αθλητικών και μη. Εδώ δεν επιτρέπεται άγνοια.
Ισοδυναμεί με αναγνώριση του ψευδοκράτους η διεξαγωγή ενός καμπ ακαδημιών; Κατά την γνώμη του γράφοντος όχι, αλλά τι δουλειά έχει η Μπάρσα να μπλέξει με μια τέτοια ιστορία σε ένα τέτοιο φορτισμένο πολιτικά/ιστορικά (και βάλε) πλαίσιο; Ποιο το κέρδος από κάτι τέτοιο και ποια η ζημιά που έγινε;
Όπως και αν το δει κανείς, η απόφαση αυτή ήταν λανθασμένη. Δεν ξέρουμε τους λόγους που πάρθηκε. Το μόνο ευχάριστο ήταν ότι ανακλήθηκε. Αξίζουν συγχαρητήρια στις προσπάθειες των διαφόρων φορέων, κυρίως από την Κύπρο, που ανέδειξαν την αστοχία του κλαμπ. Οι διοικήσεις έρχονται και παρέρχονται στην Μπάρσα, όμως κάποιες ενέργειες μπορούν να προκαλέσουν ζημιά που μετά δεν διορθώνεται. Εδώ τουλάχιστον υπήρξε επανόρθωση. Το θέμα είναι να μη φτάνουμε στο σημείο να χρειάζεται επανόρθωση.
Όσοι αγαπάμε την Μπάρσα, δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε εκ των προτέρων με κάθε ενέργεια της διοίκησης. Κάποια στιγμή, θα γίνουν εκλογές. Κάποιοι, από Ελλάδα και Κύπρο, είναι μέλη στο κλαμπ. Η ψήφος τους έχει βαρύτητα, παράγει αποτέλεσμα. Προ της κάλπης, ας αξιολογηθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά, υπό την προεδρία Λαπόρτα, που ανακινείται θέμα στην Κύπρο. Έχει ξανασυμβεί.
Η ψήφος δεν αποκλείει άλλου είδους αντιδράσεις που δικαιολογημένα προκλήθηκαν, είναι όμως σίγουρα πολύ πιο αποτελεσματικό όπλο από το να πουλάμε φτηνό πατριωτισμό στα σοσιαλ (δεν αφορά τους πάντες αυτό, αλλά κάποιους τζάμπα μάγκες που είχαν την αυταπάτη πως μπορούν να κάνουν μαθήματα πατριωτισμού εκ του ασφαλούς και η μπαρούφα πήγε σύννεφο). Να γνωρίζουν ορισμένοι ότι όταν ο Σύνδεσμος θέλει να διαμαρτυρηθεί για κάτι στη διοίκηση, δεν το κάνει επιδεικτικά για να δείξει στους χρήστες των σόσιαλ «κοιτάξτε τι ωραία που τους τα είπαμε». Υπάρχουν συγκεκριμένοι τρόποι που γίνονται κάποια πράγματα, με τη δημοσιότητα να μην είναι απαραίτητη. Ψιλά γράμματα για όσους είναι μακριά από την Penya και δεν γνωρίζουν πώς, πότε και γιατί.
Για τα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στην Κύπρο, καθένας από εμάς έχει τη δική του άποψη, βασισμένη στις ιστορικές γνώσεις του, τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τον τρόπο που αξιολογεί και ιεραρχεί τα γεγονότα. Για τον υπογράφοντα, η Κύπρος δεν είναι ελληνική. Η Κύπρος είναι Ελλάδα. Τώρα, σχετικά με το πόσοι συμμερίζονται αυτή την άποψη, τόσο εδώ όσο και στη Μεγαλόνησο, είναι άλλης τάξεως ζήτημα και δεν μπορεί να απασχολεί την Penya. Μακάρι με όλους όσοι παρέλασαν από τα σόσιαλ της Penya αυτές τις μέρες, αυτούς που μίλησαν σοβαρά (κυρίως αυτούς) αλλά και εκείνους που μπουρδολόγησαν ακατάσχετα, να μπορέσουμε να συζητήσουμε όλα τα παραπάνω (και άλλα τόσα, γιατί όχι) από κοντά. Η πόρτα για όποιον έρχεται πολιτισμένα και καλόπιστα είναι ανοικτή, δύο δεκαετίες τώρα.
Αντώνης Λιάσκος
Μέλος της PBA
